Spanje kaart bekijken
Kaart van Spanje. Spanje kaart (Zuid-Europa - Europa) af te drukken. Spanje kaart (Zuid-Europa - Europa) te downloaden. Spanje is openlijk meertalig, en de grondwet bepaalt dat de natie "alle Spanjaarden en de volkeren van Spanje zal beschermen bij de uitoefening van de mensenrechten, hun culturen en tradities, talen en instellingen. Spaans (español) - in de grondwet officieel erkend als Castiliaans (castellano) - is de officiële taal van het hele land, zoals aangegeven op de kaart van Spanje, en het is het recht en de plicht van elke Spanjaard om deze taal te kennen. De grondwet bepaalt ook dat "alle andere Spaanse talen" - dat wil zeggen alle andere talen van Spanje - ook officieel zullen zijn in hun respectieve autonome gemeenschappen, overeenkomstig hun statuten, hun organieke regionale wetgevingen, en dat de "rijkdom van de verschillende taalkundige modaliteiten van Spanje een patrimonium vormt dat het voorwerp zal zijn van bijzonder respect en bescherming"
Kaart van Spanje
Spanje heeft een aantal afstammelingen van bevolkingen uit voormalige kolonies (met name Equatoriaal-Guinea) en immigranten uit verschillende landen ten zuiden van de Sahara en het Caribisch gebied hebben zich recentelijk in Spanje gevestigd, zoals op de kaart van Spanje staat aangegeven. Er zijn ook aanzienlijke aantallen Aziatische immigranten, van wie de meesten van Chinese, Indiase, Filippijnse, Midden-Oosterse en Zuid-Aziatische afkomst zijn; de Latijns-Amerikaanse bevolking is ook omvangrijk en een snel groeiend segment. Andere groeiende groepen zijn Britten, 760.000 in 2006, Duitsers en andere immigranten uit de rest van Europa. De komst van de Gitanos, een Romani volk, begon in de 16e eeuw; schattingen van de Spaanse Gitano bevolking schommelen rond de 700.000. De Mercheros (ook Quinquis) zijn een minderheidsgroepering, vroeger nomadisch, die veel van de levenswijze van de Gitanos delen. Hun oorsprong is onduidelijk.
De Spaanse grondwet van 1978 erkent in zijn tweede artikel historische entiteiten ("nationaliteiten", een zorgvuldig gekozen woord om het meer politiek geladen "naties" te vermijden) en regio's, binnen de context van de Spaanse natie. Voor sommige mensen bestaat de identiteit van Spanje meer uit een overlapping van verschillende regionale identiteiten dan uit een enkele Spaanse identiteit, zoals u kunt zien op de kaart van Spanje. Sommige regionale identiteiten kunnen zelfs strijdig zijn met de Spaanse identiteit. Onderscheidende traditionele regionale identiteiten binnen Spanje zijn onder andere de Basken, Catalanen, Galiciërs en Castilianen.
In 2008 kende Spanje het staatsburgerschap toe aan 84 170 personen, vooral mensen uit Ecuador, Colombia en Marokko. Een aanzienlijk deel van de buitenlandse inwoners van Spanje is ook afkomstig uit andere West- en Centraal-Europese landen. Het gaat vooral om Britten, Fransen, Duitsers, Nederlanders en Noorsen. Zij wonen voornamelijk aan de Middellandse-Zeekust en op de Balearen, waar velen ervoor kiezen om te leven van hun pensioen of telewerken. Aanzienlijke bevolkingen die afstammen van Spaanse kolonisten en immigranten bestaan in andere delen van de wereld, met name in Latijns-Amerika, zoals blijkt uit de kaart Spanje. Vanaf het einde van de 15e eeuw vestigden grote aantallen Iberische kolonisten zich in wat later Latijns-Amerika werd en op dit moment zijn de meeste blanke Latijns-Amerikanen (die ongeveer een derde van de Latijns-Amerikaanse bevolking uitmaken) van Spaanse of Portugese afkomst
Onderzoek naar de levenskwaliteit door de Economist Intelligence Unit plaatste Spanje in de top 10 van de beste levenskwaliteit in de wereld voor 2005, vóór andere economisch en technologisch geavanceerde landen zoals Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Zuid-Korea zoals vermeld in Spanje kaart. Vóór de ineenstorting van de vastgoedhausse was er een overeenkomstige stijging van de persoonlijke schuld aangezien kandidaat-huiseigenaars moeite hadden om de vraagprijzen te betalen. De gemiddelde schuld van de huishoudens verdrievoudigde in minder dan tien jaar. Dit zette de lagere tot middeninkomens onder grote druk; tegen 2005 was de mediane verhouding tussen schulden en inkomen gegroeid tot 125%, voornamelijk als gevolg van dure hypotheken in de hoogconjunctuur.